انسان ايرانی|Homopersicus
رخدادها

کار عده‌ای به توجیه تجاوز به زنان رسیده است!

بی‌تفاوتی به توجیه تجاوز و تجویز نادیده گرفتن مزاحمت برای زنان چرا؟*

در شرایطی که مراجع فرهنگی و دینی در ایران، حساسیت شدیدی نسبت به حفظ حدود دینی و اخلاقی از خود نشان می‌دهند، تلاش برای توجیه تجاوز به زنانی که حجاب را رعایت نمی‌کنند و نیز تجویز نادیده گرفتن مزاحمت برای زنانی که بدحجابی متهم می‌شوند با هیچ واکنش قانونی یا مذهبی همراه نشد.

به گزارش «تابناک»، موضوع عفاف و حجاب در سال‌های گذشته، از مهم‌ترین مباحث در میدان سیاسی و اجتماعی ایران و سرآغاز نگرانی‌های زیاد در حوزه فرهنگ، اخلاق و دینی بوده است.

حل معضلات مربوط به این مسأله، تعیین چهارچوب قوانین و هنجارها و مسئولیت‌ها و روشن کردن نقش نهادهای گوناگون حاکمیت در این باره گاه به تنش‌های مهم سیاسی نیز تبدیل شده است. این موضوع هرساله به‌ویژه با رسیدن فصل گرما، شاهد پدیده‌ها و موضوعات جدیدتری هم بوده است.

افزون بر تلاش برای تعریف و روشن ساختن مسئولیت‌های حکومت، شکافتن موضوع عفاف و حجاب به محافل فکری و رسانه‌ها کشیده و هر مرجع فکری برای حل مسأله به روشنگری روش‌های مطلوب خود نیز پرداخته است.

باوجود همه این حساسیت‌ها، دو مسأله جدید مطرح در هفته‌های اخیر با هیچ واکنش و اعتراضی روبه‌رو نشده است.

بنابراین گزارش، به‌تازگی رسانه‌ها شاهد اشاعه دو نظر بی‌سابقه و البته نزدیک به یکدیگر بوده است. در آشفته‌بازار فعالیت‌های فرهنگی، یکی از کسانی که عنوان فعال فرهنگی را یدک می‌کشد، با توجه به هنجارشکنی برخی زنان، این کار ناپسند را مجوزی برای تجاوز دانسته و دیگری ایده داده که اگر نهادهای انتظامی مسئولیت چندانی در تأمین افراد بدحجاب بر عهده نگیرند و اجازه دهند برای آن‌ها مزاحمت ایجاد شود، مشکل بدحجابی از بین خواهد رفت.

این مجوزها نشانه جوامعی سخت عقب‌افتاده و در اوج توحش‌های تاریخ بشری است. استفاده از تجاوز به زنان حتی برای مقاصد نظامی یا از صرب‌های بوسنی سر می‌زند، یا از پلیدترین جنگ‌سالاران در جنگ‌های داخلی آفریقا و یا از تکفیری‌هایی که هر کسی جز خود را کافر و مشرک می‌دانند. تلخ و سخت این است که چنین افکار هراس‌انگیزی در رسانه‌های یک کشور اسلامی منتشر شود و کسی نسبت به آن واکنش نشان ندهد.

صاحب نظریه اول مدعی شده که برخی طرفداران کشف حجاب عنوان کرده‌اند این حق زن است که به هر نحو و با هر پوششی که بخواهد در جامعه حاضر شود و کسی حق ندارد این حق را از او بگیرد؛ سپس این را برابر با ادعای داشتن حق عریانی دانسته است. صاحب چنین ادعایی را بی‌دین خوانده است و مستحق عواقب نظر غیردینی خود و سپس مدعی شده است که در مبانی غیردینی در برابر حق عریانی زن، حق التذاذ نامحدود مرد وجود دارد و این حق نیز به مردان اجازه می‌دهد به زنان تجاوز کنند.

بی‌تفاوتی همگانی نسبت به این نظریه غیراخلاقی در حالی است که حتی در بی‌قانون‌ترین نظام‌های اخلاقی و فرهنگی، حق انتخاب پوشش برابر با حق عریانی دانسته نشده است و شاید جایی در دنیا نباشد که برای کسی حق عریانی قائل باشد، بی‌مبالات‌ترین فرهنگ‌های غربی نیز به کسی حق التذاذ نامحدود نداده است و تجاوز نیز اغلب نه در لذت‌جویی بلکه در سقوط و بیماری‌های اخلاقی ریشه دارد.

فراتر از این، حتی اگر فردی همه این مبانی سست و ضعیف این نظریه‌پردازان رهای از هر قیدوبندی را بپذیرد، آیا می‌توان یک جامعه اسلامی و یا حتی انسانی را تصور کرد که نسبت به تجاوز به دیگران و یا مزاحمت‌های دردآور علیه زنان بی‌تفاوت باشد؟

در حالی در رسانه‌های امروز ایران، تجاوز به زنان توجیه و بی‌تفاوتی نسبت به مزاحمت برای آن تجویز می‌شود که چنین تجویزهایی نشانه جوامعی سخت عقب‌افتاده و در اوج توحش‌های تاریخ بشری است. استفاده از تجاوز به زنان حتی برای مقاصد نظامی یا از صرب‌های بوسنی سر می‌زند، یا از پلیدترین جنگ‌سالاران در جنگ‌های داخلی آفریقا و یا از تکفیری‌هایی که هر که جز خود را کافر و مشرک می‌دانند.

تلخ و سخت این است که چنین افکار هراس‌انگیزی در رسانه‌های یک کشور اسلامی منتشر شود و کسی نسبت به آن واکنش نشان ندهد.


مطالب مرتبط

زنان و عرصه سیاست در جهان و ایران

انسان ایرانی
۱۳۹۶-۰۴-۱۷

به‌راستی چرا بعد از شنیدن این خبر بعضی‌ها قصد مردن ندارند!؟

انسان ایرانی
۱۳۹۴-۰۳-۳۰

ایران از منظر نظرسنجی‌های عمومی

انسان ایرانی
۱۳۹۱-۱۲-۲۴
خروج از نسخه موبایل